Dla wielu rodziców pierwsze urodziny dziecka to niezwykle emocjonujący czas nie tylko ze względu na to, że zdają sobie sprawę, że ich maluszek jest już tak duży. To również moment, w którym sporo mam postanawia wrócić do pracy. Związane jest to między innymi z sytuacją finansową rodziny. Po pierwszym roku życia dzieci zatem zaczynają swoją przygodę ze żłobkiem. Po czym poznać, że adaptacja w nim przebiega prawidłowo? Kiedy dziecko nie nadaje się do żłobka? Poniżej kilka informacji na ten temat.
Adaptacja do żłobka
Maluch musi przyzwyczaić się do nowej sytuacji i odnaleźć w niej. Dzieci mają mniejsze zdolności adaptacyjne, dlatego też może zająć im to więcej czasu. Zwyczajnie po pierwszym roku życia nie są jeszcze gotowe na rozstanie się z mamą. To, że mama wraca do pracy, a dziecko musi pójść do żłobka, to zatem złożona sytuacja, która absolutnie nie jest związana z potrzebami dziecka. Mimo wszystko dzieci zwykle przyzwyczajają się do żłobka. Adaptacja może trwać dłużej lub krócej, najczęściej kończy się pomyślnie. Kiedy dziecko nie nadaje się do żłobka? Gdy proces adaptacji rozciąga się w czasie, przebiega bardzo burzliwie, objawiając się między innymi tym, że dziecko zaczyna chorować lub bardzo zmienia się jego zachowanie.
Kiedy dziecko nie może chodzić do żłobka?
Dziecko, które nieustannie choruje, łapiąc zarówno infekcje charakterystyczne dla wieku, jak też inne choroby, zwykle nie nadaje się do żłobka. Dlaczego? Ponieważ jego odporność jest niska, stąd też ciągle infekcje. Dodatkowo, jeśli maluszek mocno przeżywa rozstania z mamą, mogą pojawić się choroby psychosomatyczne. W przypadku tak małych dzieci najczęściej mowa o różnego rodzaju problemach skórnych. To najlepszy dowód na to, że dziecko nie było gotowe na rozstanie, a rozłąka kosztuje go bardzo dużo. Mowa tutaj o kosztach emocjonalnych.
Zmiana w zachowaniu dziecka
Niektóre dzieci nie mogą być w żłobku, ponieważ ponoszą ogromne koszty emocjonalne. Stają się wycofane, zamknięte w sobie, słabiej reagują na bodźce. Zauważa się regres w ich rozwoju, a zatem tracą pewne już dobrze ugruntowane umiejętności. Stają się bardziej płaczliwe, apatyczne, tracą apetyt i są smutne. Jeśli obserwuje się właśnie takie objawy u swojego dziecka, może to oznaczać między innymi dziecięcą depresję albo wzmożenie lęku separacyjnego. Nie należy tego bagatelizować. Malutkie dziecko nie jest w stanie zwerbalizować swoich uczuć i powiedzieć, czego się obawia. Wszystko należy odczytać z jego reakcji i zachowania, a także obserwacji tego, jak wygląda.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Kiedy dzieci zazwyczaj rozpoczynają swoją przygodę ze żłobkiem?
Wiele dzieci rozpoczyna swoją przygodę ze żłobkiem po ukończeniu pierwszego roku życia, często w momencie, gdy ich mamy postanawiają wrócić do pracy.
Po czym poznać, że adaptacja dziecka w żłobku przebiega prawidłowo?
Prawidłowa adaptacja w żłobku oznacza, że maluch przyzwyczaja się do nowej sytuacji i odnajduje się w niej. Choć może to zająć więcej czasu, zwykle kończy się pomyślnie, o ile proces nie rozciąga się nadmiernie w czasie, nie przebiega bardzo burzliwie, a dziecko nie zaczyna chorować ani znacząco zmieniać swojego zachowania.
Kiedy dziecko nie nadaje się do żłobka?
Dziecko nie nadaje się do żłobka, gdy proces adaptacji rozciąga się w czasie, przebiega bardzo burzliwie, objawiając się między innymi tym, że dziecko zaczyna chorować lub bardzo zmienia się jego zachowanie. Również, jeśli nieustannie choruje z powodu niskiej odporności lub mocno przeżywa rozstania z mamą, co może prowadzić do chorób psychosomatycznych, takich jak problemy skórne.
Jakie zmiany w zachowaniu dziecka mogą wskazywać na to, że ponosi ono wysokie koszty emocjonalne związane ze żłobkiem?
Dzieci ponoszące wysokie koszty emocjonalne mogą stać się wycofane, zamknięte w sobie, słabiej reagować na bodźce, wykazywać regres w rozwoju (tracąc ugruntowane umiejętności), być bardziej płaczliwe, apatyczne, stracić apetyt i być smutne.
Co mogą sygnalizować poważne zmiany w zachowaniu małego dziecka związane z pobytem w żłobku?
Poważne zmiany w zachowaniu, takie jak wycofanie, apatia, płaczliwość, utrata apetytu czy regres w rozwoju, mogą sygnalizować między innymi dziecięcą depresję albo wzmożenie lęku separacyjnego.
