Aby zrobić zająca, który samodzielnie stoi, obniż środek ciężkości i zapewnij mu szeroką, płaską podstawę. Najłatwiej osiągnąć to przez dociążenie spodu ryżem, grochem, kamykami albo żwirkiem oraz dokładne wyrównanie podstawy.

Materiały potrzebne do wykonania zająca

Możesz przygotować dekorację z tektury, tkaniny albo cienkiego drewna. Wybór materiału wpływa na sposób stabilizacji, dlatego przed rozpoczęciem zdecyduj, czy zając będzie pustą figurą, czy konstrukcją z wypełnieniem.

Przygotuj następujące materiały i narzędzia:

  • Materiał konstrukcyjny – tektura techniczna, tektura falista, tkanina lub cienka deseczka.
  • Podstawa – szeroki kawałek tektury, drewniana płytka albo odpowiednio uformowane stópki z tkaniny.
  • Obciążenie – ryż, groch, kamyki, żwirek dekoracyjny lub drobne granulki.
  • Narzędzia – szablon zająca, ołówek, linijka, nożyczki, nóż do papieru, klej albo igła z nitką.
  • Materiały wykończeniowe – farby, filc, pompon, marker, wstążka lub kawałek materiału na szalik.

Przed rozpoczęciem pracy sprawdź, czy masz elementy potrzebne do wykonania i ustabilizowania konstrukcji:

  • szablon zająca dopasowany do planowanej wysokości dekoracji,
  • sztywny materiał na korpus i spód,
  • suche, drobne wypełnienie dociążające,
  • klej lub mocne nici,
  • narzędzia do precyzyjnego wycinania,
  • materiały do ozdobienia gotowej figurki.

Jak ustabilizować zająca?

Zając przewraca się najczęściej wtedy, gdy jego górna część jest cięższa niż dół albo podstawa jest zbyt wąska. Dociążenie spodu obniża środek ciężkości, a większa powierzchnia styku z podłożem zwiększa stabilność. Przy bardzo długich uszach podstawa powinna być szersza, ponieważ ciężar jest przesunięty ku górze.

Materiał Metoda dociążenia Zalecany typ podstawy
Tkanina Wszycie ryżu, grochu, kamyków albo granulatu w dolnej części Szerokie, płaskie stópki lub dociążone dno
Tektura Przyklejenie dodatkowej warstwy tektury do spodu Podstawa szersza od korpusu, najlepiej z tektury falistej
Drewno Dociążenie wewnątrz korpusu lub przykręcenie podstawy Płaska drewniana płytka o stabilnym obrysie

W przypadku zająca z tkaniny wypełnienie powinno znaleźć się możliwie nisko, ale nie może tworzyć jednej przesuwającej się bryły. Rozłóż je równomiernie między obiema stópkami lub wzdłuż całego dna. Zbyt duża ilość obciążenia poprawia stabilność, lecz utrudnia przenoszenie dekoracji, dlatego warto zacząć od mniejszej porcji i wykonać próbę.

Zając stojący – wykonanie krok po kroku

  1. Przygotuj szablon – narysuj sylwetkę zająca z korpusem, głową i uszami. Dolną część zaprojektuj szerzej niż środkową, a przy wersji papierowej dodaj osobną podstawę lub dwie stopy.
  2. Wytnij elementy – odrysuj szablon na wybranym materiale. Przy tekturze użyj linijki, aby dolna krawędź była równa. Krzywa podstawa może sprawić, że figurka będzie się chwiać.
  3. Wzmocnij korpus – z tektury wytnij dwa takie same boki i sklej je ze sobą. Jeśli zając ma być większy, w środku umieść dodatkowe poprzeczne paski tektury, które zapobiegną wyginaniu.
  4. Wykonaj podstawę – przyklej do spodu szeroką, płaską płytkę z tektury lub drewna. Podstawa powinna wystawać poza obrys korpusu na tyle, aby zając nie przechylał się przy lekkim dotknięciu.
  5. Dodaj obciążenie – w wersji z tkaniny wsyp ryż, groch, kamyki albo żwirek do dolnej części przed zamknięciem szwu. W wersji kartonowej możesz przykleić obciążnik od wewnętrznej strony podstawy.
  6. Zamontuj korpus – ustaw go dokładnie pośrodku podstawy i przyklej dopiero wtedy, gdy obie strony są symetryczne. Przy szyciu przymocuj stópki mocnymi szwami, prowadząc je blisko całego obwodu.
  7. Sprawdź pion – postaw zająca na płaskiej powierzchni i skoryguj jego ustawienie, zanim klej całkowicie zwiąże. Jeśli przechyla się na jedną stronę, przesuń wypełnienie albo dodaj niewielkie obciążenie po przeciwnej stronie.
  8. Ozdób figurkę – przyklej oczy, nos i ogon, dorysuj wąsy lub wyszyj je nitką. Szalik, kokarda czy filcowe wnętrze uszu nie powinny być zbyt ciężkie, aby nie przesunąć środka ciężkości.

Uwaga: klej na gorąco może powodować oparzenia, dlatego nakładaj go ostrożnie i nie dotykaj świeżej warstwy palcami. Nie testuj stabilności, dopóki klej nie zwiąże. W przypadku kleju introligatorskiego lub innych klejów schnących na powietrzu odczekaj zgodnie z zaleceniem producenta.

Końcowe sprawdzenie stabilności

Gotowy zając powinien stać bez podpierania i nie zmieniać położenia po lekkim dotknięciu. Przed ustawieniem dekoracji sprawdź:

  • czy podstawa jest płaska i całą powierzchnią dotyka podłoża,
  • czy korpus stoi pośrodku podstawy,
  • czy obciążenie jest rozłożone równomiernie,
  • czy zając nie przewraca się przy lekkim przechyleniu,
  • czy szwy, klejenia i mocowanie stópek są trwałe.

Jeśli figurka nadal się przewraca, najpierw poszerz podstawę, a dopiero później zwiększaj ciężar. Taka kolejność pozwala zachować proporcje zająca i nie robi z dekoracji niepotrzebnie ciężkiego przedmiotu.