Kasztanowe ludziki to prosta jesienna zabawa, która rozwija sprawność manualną i wyobraźnię. Do wykonania podstawowej figurki wystarczą dwa kasztany, cienkie patyczki lub wykałaczki oraz plastelina. Otwory w twardych kasztanach zawsze przygotowuje osoba dorosła, a dziecko może zająć się składaniem i dekorowaniem postaci.

Czego potrzebujesz do zrobienia ludzika?

Przed rozpoczęciem przygotuj miejsce, na którym kasztany nie będą się toczyć. Przyda się tacka, deska albo kawałek papieru. Wybierz kasztany całe, bez pleśni i pęknięć. Większy najlepiej sprawdzi się jako tułów, a mniejszy jako głowa.

Kategoria Co przygotować
Materiały bazowe Kasztany, cienkie patyczki, wykałaczki lub zapałki bez łebków
Narzędzia Mały śrubokręt, szpikulec albo inne ostre narzędzie używane wyłącznie przez dorosłego
Dekoracje Plastelina, żołędzie, liście, kawałki sznurka, małe gałązki

Na podstawową figurkę przygotuj:

  • Dwa kasztany na głowę i tułów.
  • Kilka krótkich patyczków lub wykałaczek na szyję, ręce i nogi.
  • Plastelinę do zrobienia oczu, nosa, ust i butów.
  • Żołądź albo jego czapeczkę, jeśli chcesz dodać ludzikowi kapelusz.

Otwory w kasztanach wykonuje tylko osoba dorosła. Twarda skorupka może wymagać użycia ostrego narzędzia, dlatego dziecko nie powinno samodzielnie wiercić ani przebijać kasztanów. Jeśli używasz kleju na gorąco, jego nakładaniem także zajmuje się dorosły, ponieważ pistolet i klej mogą powodować oparzenia. Przy młodszych dzieciach zwróć uwagę na małe elementy, które mogą zostać przypadkowo połknięte.

Kasztanowe ludziki – jak zrobić je krok po kroku?

Najprostszy model składa się z dwóch kasztanów. Taka wersja jest łatwa do złożenia i zwykle stabilniejsza niż bardziej rozbudowana figurka z trzema kasztanami.

  1. Wybierz kasztany na głowę i tułów – większy kasztan przeznacz na tułów, a mniejszy na głowę. Sprawdź, czy oba mogą stabilnie leżeć lub stać na wybranej podstawie.
  2. Wyznacz miejsca połączeń – dorosły zaznacza punkt na szyję oraz miejsca na ręce i nogi. Otwory powinny być niewielkie i dopasowane do grubości patyczków.
  3. Przygotuj otwory – osoba dorosła ostrożnie wykonuje otwory w kasztanach. Dziecko w tym czasie może wybrać kolory plasteliny i zaplanować wygląd postaci.
  4. Połącz głowę z tułowiem – włóż krótki kawałek patyczka lub wykałaczki w otwór w tułowiu, a następnie nasuń na niego kasztan przeznaczony na głowę. Jeżeli połączenie jest luźne, można je ustabilizować plasteliną.
  5. Dodaj ręce i nogi – w przygotowane otwory włóż cienkie patyczki. Skróć je tak, aby ludzik mógł stać albo wygodnie siedzieć. Stopy możesz zrobić z plasteliny lub małych żołędzi.
  6. Ozdób figurkę – z plasteliny uformuj oczy, nos i usta. Czapeczka żołędzia może stać się kapeluszem, liść peleryną, a kawałek sznurka szalikiem. Nie trzeba odwzorowywać jednego wzoru, ponieważ każda postać może wyglądać inaczej.

Jeśli zależy Ci na większej stabilności, skróć nogi i ustaw figurkę szerzej. Przy prostym modelu lepiej użyć kilku krótkich elementów niż długich patyczków, które łatwo się wyginają.

Jakie inne figurki można zrobić z kasztanów?

Po wykonaniu ludzika możesz wykorzystać tę samą zasadę do stworzenia zwierzątek. Jeden kasztan może być całym ciałem, a charakter postaci tworzą dodatki z patyczków, plasteliny, liści i sznurka.

  • Gąsienica – połącz kilka małych kasztanów w rzędzie za pomocą krótkich patyczków albo nawlecz je na nitkę. Na pierwszym kasztanie zrób oczy i uśmiech.
  • Jeż – w grzbiecie kasztana umieść krótkie, przygotowane przez dorosłego otwory, a następnie włóż w nie połamane wykałaczki jako kolce. Oczy i nosek uformuj z plasteliny.
  • Pająk – jeden kasztan będzie tułowiem. Dodaj po bokach cienkie patyczki jako nogi, a z plasteliny wykonaj małe oczy.
  • Ślimak – z plasteliny uformuj miękkie ciało, połóż na nim duży kasztan jako muszlę i dodaj czułki z krótkich patyczków.

Możesz też zrobić myszkę z kasztana, liściastych uszu i ogonka ze sznurka albo stworzyć całą leśną scenkę z liści, szyszek i żołędzi. Przy młodszych dzieciach wybierz prostsze figury, takie jak ślimak z plasteliny lub ludzik z dwóch kasztanów. Starsze dzieci mogą budować większe konstrukcje i łączyć kilka postaci.

Najważniejsza jest wspólna zabawa

Kasztanowa figurka nie musi mieć idealnych proporcji ani równo ustawionych nóg. Liczy się samodzielne wymyślanie postaci, wybieranie dodatków i wspólne tworzenie. Gdy podstawowy ludzik jest gotowy, jego wygląd może stać się początkiem całej opowieści albo małego jesiennego teatrzyku.